Dere er der, mens vi er her!

PARADIS!

2010-03-25T16:43:00.000-07:00

Walk like an Egyptian Dei norske jentene Oya

Ingvild og Kari-Anne Jonas og Ellen

Hei Hei!

Etter ein 19 timars lang busstur var det fem troytte ansikt som gjekk ut av bussen i Cancun. Der drog me fort vidare til havna der ferja til Isla Mujeres (jentenes oy) gaar fraa.
Etter 20 minutt paa lyseblaatt hav var me framme paa oya som me alle skulle bli saa glade i.

PARADIS. Det er fantastisk vakkert her. Strendene er krittkvite og havet turkist. Hostellet me bur paa er kaara til den beste hostellet i Mexico og har ein utruleg fin atmosfaere og er fylt eg masse kjekke folk.

I gaar motte Ingvild heilt tilfeldig Kari-Anne som er venninne av veslesyster Marie, Small world!

Ho reiste saman tre jenter og kjente hostellet og oya inn og ut, noko som me har benytta oss av. :) Kjekt aa mota kjentefolk.

I gaar vart det fest paa den lokale strandbaren og i dag har me vore paa stranda og kosa oss-. lir trist aa reise herifraa, men neste stopp, Cuba fristar ogsaa.

Saknar alle dykk der heime.

I, S og J

Puerto Escondido!

2010-03-25T16:27:00.000-07:00

Me har vore litt daarlege paa bloggfronten i det siste. Grunnen til det er at feriedelen av reisa vaar har starta. Me tok nattbussen til Puerto Escondido, noko som skulle vise seg aa vere ein svaert lang, kald og svingete tur. Me kom oss heilskinna i fraa det og steig ut i fraa kald air-conditionluft i bussen til varm, fuktig luft i Puerto. Herlig!

Dagen etter kom Ellen og Unn- Elisabeth som skal vere del av vaart reisefylgje resten av turen. To koselege jenter :)http://chicasmexico.blogspot.com/2010/03/paradis.html Her kan de lese litt paa deira blogg.

I puerto gjekk dagane veldig fort og me tilbrakte mesteparten av tida paa stranda der me baade surfa, bada, sola oss og slappa va. Om kveldane var me ute og kosa oss med god mat og god drikke. Livet er herlig dere!

Som de skjonnar har me det veldig bra.

Me bloggast!

Tur til Tlahuioltepec!

2010-03-08T07:36:00.000-08:00

Torsdag i førre veke pakka me sekken og vendte snuten mot fjella og Tlahuioltepec, musikaranes landsby. Med oss i reisefylgjet var Robert, tolken vår. Etter nærmare tre timar på svingete vegar(minnar om sundalsøra eller skjervet for dei som er kjent med desse stadane) i ein trong taxi var me framme.

Tlahuioltepec er ein liten idyllisk landsby som strekkjer seg oppover bratte fjellsider. At landsbyen er musikaranes landsby var noko me snart fekk merke. Då me tidlegare hadde fått høyre dette såg me for oss koselege gatemusikantar på gatehjørnene som spelte gitar og song romantiske ballader, men den gang ei. Denne landsbyene er kjent for dei ulike korpsene sine som speler høgt, ikkje alltid like fint og til langt på natt.

"Maria Garcia, Maria Garcia telefono para Maria Garcia"! Etter ti minutt i landsbyen vart dette utsagnet ropt ut over høgtalaranlegget som ein høyrde kor enn i landsbyen ein var. Me fekk forklart at dette var fordi dei kun hadde eit par telefonar i landsbyen og når nokon vart oppringt ropte dei opp navnet over høgtalaren slik at personen det gjaldt kunne skunde seg til telefonapparatet. Moro! :)

På biletet øverts til venstre kan de sjå den lokal spelebula, dvs 4 flipperspel som ein visstnok kunne vinne pengar på. Ingvild prøvde dei ut,utan hell.

På førehand hadde me fått vite at me skulle bu hjå ei dame som heitte ms.Nazarea, men det viste seg at ho ikkje var så lett å få tak i. Dette var dessutan den einaste plassen det var mogeleg å overnatte i landsbyen. Medan me venta på at ho skulle komme fekk me eit tips om at me burde reise til rådhuset og presentere oss. Me vart vist inn på eit stort kontor og måtte etter tur og orden skriva oss inn i gjesteboka . Etter det fortalde me kvifor me var i landsbyen og om prosjektet vårt. Me vart godtatt!

Då me kom attende til huset til Nazarea var ho heldigvis på plass og me fekk sjå romma som skulle vere heimen vår den natta. Me kan ikkje akkurat sei at me velta oss rundt i luksus, romma var av svært enkel standard, bebudd av både oss og insekt. Putene til Ingvild og Siri hadde svarte hår som tydeligvis var lagt igjen av dei forrige som hadde sove der. Kanskje ein smule skeptiske og litt skuffa over standarden drog me inn mot "sentrum" for å finne ein stad å ete.

Restauranten Pizzas cowboy vart stamstaden vår. Desverre hadde dei ikkje noko pizza å by på, men veldig gode tacos. Då me spurte om dei hadde kylling insiterte dama som eigde Pizzas cowboy på å kjøpe inn kylling slik at me kunne ete det dagen etter, for ein service!

Den dagen hadde me to intervju, eit med rektoren på den tospråklege skulen og eit med rektoren på ein vanleg skule. Intervjua gjekk greit, men me var litt skuffa over rektoren på den tospråklege skulen då han sat å gjespa og gnei seg i andlete under intervjuet. Me hadde håpe han skulle vere litt meir entusiastisk då grunnen til at me var komen til landsbyen var akkurat denne skulen. Heldigvis fekk me avtalt ein intervju og oberservasjon neste dag.

Kvelden tilbragte me på Pizzas cowboy og på romma(som viste seg "merkeleg" nok å ikkje vere isolert) med meksikanske kortspel som Robert lærde oss.

Natta var veldig kald (kanskje 12 grader) , fylt med korpsmusikk til langt på natt, hanar,kalkunar, hundar og andre dyr me ikkje klarte å identifisere. Det vart ikkje så mykje søvn.

Dagen etter reiste me tilbake til den tospråklege skulen der me vart mottatt av ein lærar som hadde alt det engasjementet som rektoren mangla, og me fekk mykje viktig informasjon til oppgåva vår. Me fekk omvisning på skulen og intervju med elevar. Me var svært nøgde.

Ingvild og Siri hadde eigentleg planar om å vere i landsbyen ein ekstra dag, men på grunn av lite søvn og lite klær bestemte dei seg for å reise heim saman med Jonas, med halen mellom beina.

Besøket i landsbyen vart avslutta med nokon fantastiske gode kyllingtacos på Pizzas cowboy. :)

Alt i alt var alle einige om at det hadde vore ein fin tur, men at ei natt var nok.

I dag reiser me til stranda, Puerto Escondido. Me gler oss stort, skal bli så godt med ferie.

Ellers har me det veldig bra, no skal me ut å nyte den siste dagen i Oaxaca.

Ingvild,Siri og Jonas.

Verdens største tre!

2010-03-08T07:19:00.000-08:00

Ein ettermiddag i forrige veke sa Siri: ÅÅÅÅÅ Ingvild, I kjede meg sånn. Kan vi ikkje finne på no? (dårlig moldedialekt-etterlikning). Ingvild: Kan ikkje me reisa å se på da treet? Siri: ok.

Og så gjorde dei det.

Etter ein taxitur i megafart og ein omveg på 10 minutt då me var halvveis overbesvist om at me vart kidnappa kom me fram til Verdens største tre "El tule".

Me betalte 5 pesos for å komma inn(ca 2,50 kr) og følte oss veldig heldige som fekk sjå verdas største tre (har eg skrevet det før?)

Treet var i grunn ganske så stort og ganske så fint, me vart litt imponert. Det vert sagt at treet er 40 meter i omkrets, berre for å nemne nokon funfacts.

Me spurte nokon om dei kunne ta bilde av oss foran treet, dei var veldig flinke og fekk med litt av treet iallefall :)

Etter me hadde vore der i 15 minutt og gått rundt treet to gonger fann me ut at me hadde sett nok.

Og alle var einige om at det hadde vore ein fin tur.

Neste innlegg skal me prøva å lurt med Jonas. :)

Alt er bra, hipp hurra!

Ingvild, Siri og Jonas.

Hierve el Agua!

2010-03-07T11:10:00.000-08:00

Ein dag i forrige veke tok eg turen innom Paradise hotell!

(neidå). Hierve el Agua heite denne utruleg vakre plassen som ligg ca to timar utdanfor Oaxaca. Midt imellom bratte fjellsider ligg noko som liknar på kvite svaberg med lyseblå kulpar med behageleg badetemperatur.

så litt posing!

Sidan Siri og Jonas ikkje var heilt i form den dagen reiste eg sammen med jentene på "tekstil-gruppa". Marte, Cecilie, Ellen og Unna ! Me reiste sammen med nokon lokal gutar som køyrde oss rundt og gav oss litt local information. Moro!

Var utruleg deilig å komma seg litt bort i frå byen og få litt vatn og sol på kroppen.

Så, neste gong du er i nærleiken av utkanten av Oaxaca, reis hit!

Hasta luego.

Ingvild. :)

Garasjen

2010-02-28T11:57:00.000-08:00

Her kjem endeleg eit innlegg om den omtalte "garasjen". Namnet skjønar dei fleste utdan nærmare forklaring. Denne sjarmerande vesle sjappa ligg i same gate som me bur, ca 50 meter i frå hostellet.

Dama som eig Garasjen driv den saman med sine to døtre (sjå over ;)). Ho i grøn gensar snakkar veldig godt engelsk og syns det er stas å øve seg på oss. Dei tar alltid smilande i mot oss og serverer oss fantastisk god lokal mat som dei tilbereder slik de ser dei gjer på bileta.

Her kan de sjå Siri og Ingvild der sei set til livs kvar sin Tlayuda, som er noko vanskeleg å ete med den lokal Oaxacaosten (stringcheese) som ofte vert hengande utanfor munnen. Me hadde ikkje noko bilete av Jonas på Garasjen, men me tok med eit anna bilde der han skal ha i seg eit anna herremåltid.

Ellers....

Ikkje for å skryte, men me har sol og ca.30.grader. SOL!!! :)

Innlegg som kjem på bloggen snart som de kan gleda dykk til:

Ingvild sin tur til Hierve Agua ( Siri og Jonas var slitne og sjuke).

Tur til landsby (me reiser på torsdag og gler oss veldig)

Det var det me kom på i slengen, kjem heilt sikkert meir.

Håpar alt fortsatt er bra der heime. Er kjempekoseleg med alle dykk som les , og kommenterar på bloggen.

Me saknar dykk!

Hasta la vista

I, S y J

Kvardagsliv

2010-02-23T20:01:00.000-08:00

Mais! Eller Maiis som Siri seier har vorte ein storfavoritt her nede. Lokalt heiter det helotes og det smakar vedunderleg! Det er kokt mais med majones, ost, chili og lime på. Kvifor sel dei ikkje dette som nattmat i Norge?

(nesten) kvar kveld stiller me oss opp i kø framføre maismannen si vogn rett nedi gata. Me har vorte stamgjestar. :)

På søndag reiste til me til eit marked som var i ein liten landsby ca 30 min unna." Thlacolula". Me køyrde shared taxi i stor fart medan me høyrde på kjekke spanske slagers!

Me åt tostados, sprø tortilla med avocado, moste bønner, tomat, ost og salsa. Godt! Og møtte på søte markedsdamer som selde fine skjerf, men som og hadde ein kalkun bunde fast under bordet. Når me spurte om å få ta bilde vart det mykje latter, og endå meir latter då ho ville at Ingvild skulle halde kalkunen. (ingvild turte ikkje).

På markedet var det mykje fint å sjå på. Markedet er fast kvar sundag og folk frå ulike landsbyar rundt kjem for å selga varene sine. Over store delar av markedet hadde dei hengt opp preseningar som skal holde sol og evt regn unna. Desse preseningane var ikkje tilpassa til Jonas... ;)

Ellers så har me det veldig bra! Fortsatt litt småsjuke, men me held motet oppe. Me kjenner ikkje så mykje på ol-stemninga. Her i Mexico har dei kun ein utøvar til vinter-ol og han er halvt tysk, det gjer det vanskeleg å skryte av Norge.

Saknar alle dykk der heime, og håpar de har det bra.

Saludes

Ingvild, Siri y Jonas.

Salsa baby!

2010-02-23T09:31:00.001-08:00

Jonas dro med seg alle jentene på salsacluben "Candela" i forrige veke. (Eller var det omvendt?).

Etter å ha inntatt middag som einaste gjester i lokalet var me litt skeptiske til korleis kvelden skulle ta form. Litt utover kvelden, medan me framleis var åleine i lokalet vart me tilbudt Salsakurs av ein av dansarane. Jonas avslo rakst, medan me andre bestemte oss for å gi dei stive kroppane våre eit forsøk.

Jonas tok ein tidlig kveld, mens me jentene dansa ut i dei seine nattetimar.( til klokka 12) :)

Kjekt var det iallefall!

Hola Amigos!

2010-02-18T13:39:00.000-08:00

Sidan sist bloggoppdatering har me vore mykje på farta. Me flytta frå vårt flotte hotell til eit nabohus, der me budde hjå ein familie. Dette var fordi hotellet vårt allerede hadde booka vekk den helga før me bestilte.Der me budde hadde dei eit gigantisk hus med store rom og ein svær terasse. Oppholdet i huset hadde kanskje vore endå bedre om me hadde dør inn til badet som me delte ;).
Enerique(den vetle) var ganske så ivrig etter å henga sammen med oss. Om det var fordi han ville vere god vert eller om han syns det var kult å henga med oss "kvite" veit me ikkje. Han tok oss med på liten restaurant som kompisen hans jobba på og me fekk smaka på mange meksikanske delikatesser. På kvelden presenterte Jonas nokon litt sterkare drikkevarer for Enrique noko me andre fekk morsom underhaldning ut av.

Sjølv om me hadde det fint i det store huset var det kjekt å komme tilbake til Hotellet vårt på søndag. Etter det har me hatt ganske mykje å gjera med prosjektet vårt. Me har hatt tilsammen 4 intervju no og me kan begynna å sjå konturane av korleis oppgåva vil bli.
I går var me og intervjua nokon lærarar som jobbar med eit proskjekt i ulike landsbyar utanfor Oaxaca. Dei var veldig søte. Dei viste oss ein film om prosjektet og når dei såg seg sjølv på skjermen holdt dei på å le seg i hel! Ganske så morsomt for oss og.

Her er me på organisk marked (rett ved der me bur) og drikk fantastisk god kaffi.

Me har fått oss ein "stamplass" kor me bruke å gå for å ete på kveldane. Me kalle plassen "garasjen". Det ser ut som ein garasje, men inni lage dei fantastisk gode rettar(tacos, tlaydas og anna) til ca.5-10 norske kroner. Skal legga ut bilder seinare.

Me har det etter forholdene ganske bra. Alle tre har vore litt småsjuke, nokon meir enn andre. Men no er alle stort sett friske som nokon fiskar.

I dag har det faktisk regna litt her, men me skal ikkje klaga. :) Det er meldt sol og 25 grader til helga. I kveld skal me mest sannsynlig på ein salsa-uteplass, det glede meg oss veldig til. Jonas glede seg til å se på.

Me savne alle kjente og kjære og syns det er mucho mucho kjekt med komentarar på bloggen!

Helsing frå Ingvild, Siri og Jonas!

Framme i Oaxaca!

2010-02-11T17:40:00.000-08:00

Tirsdag tilbrakte me seks og ein halv lange timar i ein ganske så flott buss på veg frå Mexico by til Oaxaca. Bussturen var prega av snorkande meksikanarar, fin natur, kjedelig natur, eit hav av kaktusar og ein film om ein sjøorm dubba til spansk. Då me endeleg kom fram til Oaxaca var det mørkt og me var ganske slitne. Me fann vegen til hotellet som var over alle forventningar og vart møtt av ei koseleg dame som snakka masse spansk til oss. Me nikka og sa "si", utan heilt å vite kva me sa ja til, mest fordi "si" er eit av dei få spanske ordene me kan. Det gjekk iallefall bra og Ingvild og Jonas fekk prøvd ut ein lokal delikatesse før dei la seg. Kokt mais med majones, meksikansk ost, chili og lime. Nam!

Dagen etter våkna me tidleg, drog ned på butikken på hjørnet og kjøpte litt frukost. Frukosten inntok me på hotellet sin fantastisk flotte takterasse med sol og utsikt over heile Oaxaca. Etter frukost kom Eduardo som er feltarbeid-kontakten vår. Han snakka litt om byen, gav oss tips og liknande. Etter det møtte me tolkane som me skal bruke på feltarbeidet.(veldig spennande).

Så tok me turen ned mot sentrum av Oaxaca by for å utforska og å bli litt kjent i byen som skal vere heimen vår i 5 veker. Me kan ikkje sei anna enn at me vart positivt overraska. Byen er rett og slett vakker. Med fargerike bygg, brustein-gater, smilande meksikanarar og historiske bygningar.

På kvelden møtte med Eduardo igjen for å snakka litt om temaet for feltarbeidet. Han hadde arrangert eit intervju for oss dagen etter allereie, og me kjente på nervøsiteten og måtte starte å førebu oss litt.

Jonas vart den heldige til å leie intervjuet som var med ein antropolog som jobbar med utdanning for urbefolkning i Oaxaca. Litt skjelvne drog me torsdag morgon saman med tolk for å starte feltarbeidet på skikkelig. Intervjuet gjekk veldig bra og me fekk veldig mykje relevant stoff til oppgåva, bar start!

Seinare på dagen reiste Ingvild og Siri inn til byen for å gå på marked. (første gang åleine i Mexico utan Jonas ;)). Det gjekk bra. Me reiste på eit stort marked der dei selde alt i frå griseføtter, klær, smykker, grasshopper til hattar. Veldig mykjer fint å sjå på og mange lukter å lukte på. Etter mykje mining og bruk av kroppspråk klarte me til og med å kjøpa ein adapter. Så møtte me Jonas for å ete middag på matmarkedet. Me bestilte kvar sin gigantisk grilla tortilla med bønner,avocado, kylling, ost, salsa og guacamole. Kjempegod middag til 20 kr.

Ellers så har me det veldig bra. Sola skin og det er omlag 30 grader. Me er fortsatt gode vener og litt mindre solbrente. Ein Corona på butikken kostar 7 kroner, livet er deilig dere!

Ingvild har fått seg meksikansk telefon, så dei som vil senda koselige meldingar kan gjerne gjere det på nr: +529512218031.

Saludes Ingvild, Siri y Jonas.

Bilder fra turen frem til nå fra slutt til start... :)

2010-02-07T07:22:00.000-08:00

På veg opp på toppen til den store pyramiden.

Dagen blei avslutta med corona og tequila på takterassen på hostellet.

Resultatet frå dagens ufrivillige soling.

Tre flotte turistar framføre ein ganske så flott pyramide.

På veg oppover.

Siri og Jonas framføre ein av pyramidane ved Teatiuacan.

Første dag i sola!

2010-02-07T07:09:00.000-08:00

Vi våknet opp i et smått kaldt rom, og pakket med oss ekstra gensere og diverse for å dra og se pyramidene utenfor Mexcio by. Etter å ha kjempet oss gjennom t-bane-systemet kom vi omsider til bussholdeplassen, hvor vi fant en buss som tok oss ut dit vi ville. Bussturen var preget av den hinsides ekstreme trafikken som regjerer her, samt slumbebyggelsen som ingen ende vil ta. Etter en drøy time kom vi ut til pyramidene som ikke var så kalde som vi hadde fryktet, men derimot badet i brennende solskinn. De urgamle byggene var svært imponerende, og vi koste oss i sommerværet som vi ikke hadde sett på lenge. Utsikten var fantastisk, og vi følte oss som ekte turister. Da vi kom på t-banen så vi hvilken katastrofal effekt den meksikanske sola hadde på den hvite huden vår. Resten av kvelden tilbrakte vi på herbergets takterasse hvor vi nøt Corona og Tequila til den store gullmedalje. Hva dagen i dag vil bringe er litt usikkert, men den skal tilbringes i skyggen! Det hviskes i krokene om Frida Cahlo-museet..

Fremme og uthvilte!

2010-02-06T06:23:00.001-08:00

Da kan vi gledelig meddele at vi er fremme der hvor vi skal bo i Mexico City, og at vi er uthvilte! Reisen i går var en prøvelse som resulterte i tre umenneskelig trøtte studenter. Vi stod opp i Oslo klokka fire om natta, og var fremme på herberget vårt i Mx by rundt tre om natta norsk tid. Selve reisen gikk knirkefritt og var preget av en mengde filmer, lite søvn og gratis rødvin.Vi la oss omtrent med en gang, og fikk dratt ut natta sånn at vi nå ca er i tråd med mexikansk tid. Klokka i skrivende stund er åtte, og vi er på vei ned for å spise frokost der hvor vi bor. Hva vi skal gjøre med resten av dagen er uvisst, men det er mulig vi skal ut av byen og se på noen ruiner(pyramider). Kanskje får vi lagt ut noen bilder fra reisen og den første dagen her i løpet av kvelden. Koz, Ingvild, Siri og Jonas.
PS! Ingvild er ikke tilgjengelig på mobilen sin her. Det er Jonas og Siri, men fremdeles på norsk sim-kort, så ringing og melding er gruelig dyrt.

Reisefeber

2010-02-03T03:48:00.000-08:00

Nå sitter vi på skolen og nyter pausen mellom to forelesninger. Dette er den nest siste dagen vår med vinter, før vi drar ned til sommer og sol. Når vi kommer tilbake fra Mexico er det vår i Norge. Ha ha! Vi grugleder oss veldig (veier ikke gruing og gleding opp for hverandre?)! Vi gleder oss til å bo på hotell i en måned, drikke meksikansk øl og tequila, nyte sommervær og feltarbeid, men vi gruer oss til magesjau, narkotikakrig, flyturer og savn. Vi blågges! I, S & J